بنچ رست چیست ؟

 بنچ رست چیست 

 بنچ رست چیست

تیراندازی بنچ رست را می توان به اختصار رشته ای از تیراندازی دانست که طی آن تیراندازان به وسیله تفنگ های بسیار دقیق در مسافت های ثابت و مشخص (تفنگ های بادی در کلاسهای استاندارد 25 متر برگزار می شوند) به سمت اهداف کاغذی استاندارد تیراندازی می کنند. در این رشته تیراندازان از روی میز (Bench) هایی که مختص این رشته هستند تیراندازی می کنند و تفنگ ها روی تکیه گاه های مخصوصی بنام رست ( Rest) قرار می گیرند.  این رست ها می توانند (رست جلو و عقب) با توجه به قوانین مسابقه جدا  یا متصل به هم باشند (در کلاس های استاندارد 25 متر، رست ها نباید به هم متصل باشند).

این رشته در فضای باز برگزار می شود و تیراندازان روی صندلی و پشت میز قرار می گیرند. 

یکی دیگر از تفاوت این رشته با سایر رشته های تیراندازی، استفاده از دوربین برای هدف گیری دقیق است.

تقریبا تمام سلاح های مورد استفاده در رشته های مختلف بنچ رست سفارشی و بهینه سازی می شوند و تیراندازان این رشته در زمینه بهینه سازی سلاح های خود و علوم مرتبط آگاهی دارند. بیشتر تیراندازان بنچ رست در سلاح های گلوله زنی (center fire) مهمات خود را به صورت دستی و با توجه به بهینه سازی های انجام شده روی سلاح خود آماده می کنند. در رشته سلاح های ریم فایر (Rim fire) طبق قوانین، آماده سازی دستی مهمات توسط تیرانداز غیرمجاز است.

 بنچ رست شامل  کلاس ها و رشته های متفاوت دیگری در زمینه سلاح های گلوله زنی و خفیف-ریم فایر (rim fire  &  center fire) است مانند: رشته های 1000 یارد، 500 و 300 یارد سنترفایر، بنچ رست –جمع تیر (group shooting)، هانتر کلاس، ریم فایر (سلاح های خفیف و کالیبر کوچک که خود نیز شامل کلاس های متفاوتی است) اما لزوما همه این رشته ها زیر نظر فدراسیون جهانی نیستند و WRABF در تفنگ بادی تنها کلاس HV و LV را استاندارد می داند .

تیراندازی بنچ رست در رشته های ذکر شده هر کدام تاریخچه جداگانه ای دارند که شکل گیری آن  و توسعه تجهیزات مربوط به آن رشته سالها طول کشیده و هم اکنون به عنوان یکی از رشته های تیراندازی پرطرفدار محسوب می شود. شروع بنچ رست به صورت رقابت های سازمان یافته و با قوانین مکتوب به سال 1948 در سواحل شرقی ایالات متحده شهر Johnstown و نیز در سواحل غربی - نیویورک Puget Sounds بر می گردد. در سال 1948 انجمن ملی بنچ رست ایالات متحدهه (NBRSA) به صورت رسمی در زمینه توسعه و معرفی این رشته و برگزاری رقابت های رسمی آن فعالیت خود را آغاز کرد. تجهیزات لازم برای این رشته عبارت بودند از میز و نیمکت برای نشستن و تیراندازی، رست های جلویی که قابلیت تنظیم داشته باشند - در ابتدا این تنظیم به صورت عمودی بود - و نیز رست های عقبی که به طور معمول از کیسه های شن استفاده می شد همچنین اهداف اولیه پیش بینی و توسعه داده شد که بیشتر به صورت جمع تیر (grouping) در 5 تیر انجام می شد. این رشته در سال 1955 در استرالیا نیز با استقبال مواجه شد اما شروع اصلی آن در این کشور پس از سال ها توسط آقای Harry Madden از Brisbane سیدنی اتفاقق افتاد. ایشان رقابت های این رشته را طبق قوانین NBRSA و قوانین داخلی استرالیا سازماندهی کرده و با نام انجمن ورزش های تیراندازی استرالیا (Sporting Shooters Association of Australia) بنیان نهاد. استرالیا در این رشته از تیراندازی جایگاه ویژه ای در رقابت های جهانی دارد.

این ورزش در طول چندین دهه در کشورهای دیگری غیر از ایالات متحده مانند انگلستان، افریقای جنوبی، ایتالیا و آلمان نیز رشد و توسعه پیدا کرد و هم اکنون مسابقات جهانی بنچ رست در رشته های متفاوت توسط  WBSF)  World Benchrest Shooting Federation) با 28 کشور عضو برگزار می شود. در این رقابت ها 4 کلاس center fire وجود دارد و البته رقابت هایی در کلاس های Experimental و غیررسمی نیز انجام می شود.

تاریخچه تیراندازی بنچ رست ریم فایر و تفنگ بادی

توسعه تیراندازی بنچ رست در کالیبرهای کوچک به سال ها قبل برمی گردد. این رقابت ها با استفاده از قوانین NBRSA (یا قوانین کشورهای برگزارکننده) و تفنگ های کالیبر 22. و 177. ریم فایر و بادی در اواخر دهه 80 برگزار می شد. این رشته تا اوایل دهه 90 در مقایسه با سنترفایرها توسعه جهانی نداشت و بیشتر در سطحح باشگاهی در کشورهای مختلف انجام می شد. در رشته تفنگ های بادی ایالات متحده، انگلستان، آفریقای جنوبی، ایتالیا و استرالیا پیشرو بودند.

توسعه رقابت های ذکر شده در طول دهه 90 و با قوانین متفاوتی در این کشورهای ادامه یافت. شروع قرن 21 دوران طلایی بنچ رست ریم فایر و بادی بود. در سال های 2006 و 2007 برخی از این کشورها رقابت هایی بین تیراندازان خود از باشگاه های مختلف برگزار کردند. مذاکراتی نیز برای یکسان سازی قوانین مرتبط با سلاح های بادی و ریم فایر انجام شد که منجر به برنامه ریزی برای برگزاری مسابقه ای بین المللی شد. این مسابقه که در واقع اولین دوره قهرمانی جهان در بنچ رست ریم فایر و بادی بود با قوانین مشخص و یکسان در سال 2008  به میزبانی کشور ایتالیا و در چند کلاس در رشته های بادی و ریم فایر برگزار شد. در زمان برگزاری این رقابت ها، جلسه ای با حضور 10 کشور شرکت کننده برگزار شد که ایجاد یک فدراسیون مستقل با قوانین یکسان برای برگزاری رقابت های آینده زیر نظر این فدراسیون به تصویب حاضران رسید.

این فدراسیون با نام World Rimfire and Airrifle Benchrest Federation کار خود را با هدف ترویج رشته بنچ رست در سلاح های ریم فایر و بادی در کشورهای جهان آغاز کرد. طبق تصویب جلسه عمومی در سال 2008 اولین دوره مسابقات اروپایی و کاپ جهانی به میزبانی جمهوری چک در سال 2010 و دومینن دوره مسابقات قهرمانی جهان در سال  2011 به میزبانی ایالات متحده برگزار شد. رقابت های اخیر و پیوستن کشورهای بیشتری از اروپا و آسیا و قاره آمریکا به این فدراسیون با برگزاری دومین دوره کاپ جهانی در سال 2013 و با حضور 20 کشور به میزبانی دوباره جمهوری چک همراه بود که در شناساندن این رشته بسیار مهم بود. در این سال قوانین اولیه این فدراسیون بازنگری و تغییراتی در آن انجام شد و. هم اکنون در اکثر کشورها حتی کشورهای غیرعضو، از قوانین WRABF بهه  عنوان قوانین مرجع در رشته بنچ رست ریم فایر و بادی استفاده می شود. 

طبق قوانین این فدراسیون، رقابت های جهانی در رده کاپ جهانی و قهرمانی جهان و هر 4 سال یک بار برگزار می شود. کنفدراسیون اروپایی بنچ رست (ERABSF)  نیز با برگزاری رقابت های اروپایی تاثیر بسیار زیادی در پیشرفت این رشته و پیوستن دیگر کشورهای اروپایی به این فدراسیون داشته است.

هم اکنون WRABF با 32 عضو رسمی از 5 قاره جهان با هدف توسعه تیراندازی بنچ رست در کشورهای دیگر و برگزاری رقابت هایی در سطح کلاس جهانی و  منطقه ای به کار خود ادامه می دهد. 

پس از برگزاری سومین دوره رقابت های قهرمانی جهان در سال 2015 و با میزبانی استرالیا، کادر مدیریتی جدید انتخاب و منصوب شدند. در این انتخابات آقای ریچارد فرناندز نماینده فلیپین به عنوان دبیر این فدراسیون منصوب شدند. حضور ایشان و عضویت 5 کشور آسیایی فلیپین، تایلند، هند، ایران و ترکیه در این فدراسیون راه را برای برگزاری اولین دوره مسابقات آسیایی در این رشته فراهم کرده است.

 

قوانین بنچ رست در کلاسهای استاندارد (LV&HV)

کلاس لایت ورمینت light Varmint :

•           استفاده از هر نوع تفنگ بادی با سیستم لودینگ دستی و مکانیکی مجاز می باشد

•           سیستم قدرتی سلاح می تواند فنرپیستون یا PCP باشد.

•           استفاده از قنداق های سفارشی یا دست ساز مطابق با تصویر زیر مجاز است

نصب رگولاتور خارجی و داخلی ، وزنه لوله ، ایراستریپر سر لوله و پد های زیر بچه قنداق مجاز است )این تجهیزات جانبی در وزن کلی تفنگ محاسبه می شود(.

•           محدودیتی برای اندازه و حجم مخزن هوا ((air cylinder وجود ندارد. (مخزن هوای جدا از تفنگ مجاز نیست و مخزن باید یکی از قطعات سلاح و در مجموع وزن کلی آن باشد(. استفاده از مخزن دست ساز وغیر استاندارد مجاز نمی باشد.

•           استفاده از دوربین با هر بزرگنمایی مجاز است.

•           حداکثر 4.762 کیلوگرم وزن برای تفنگ به همراه متعلقات مجاز است.

•           قدرت خروجی حداکثر تا 27/16 ژول مجاز است (میانگین 3 شلیک )

•           فاصله تیراندازی 25 متر است.

•           کارت هدف 25 متر WRABF و سه کارت برای هر تیرانداز در مسابقه مورد استفاده قرار می گیرد.

•           زمان 20 دقیقه برای هر کارت هدف در نظر گرفته شده است.

کالیبرهای   0.177 – 0.2 – 0.22با استفاده از گیج کالیبر 0.224 .و قوانین WRABF امتیازدهی می شوند.

 

 کلاس هیوی ورمینت Heavy Varmint :

•           استفاده از هر نوع تفنگ بادی با سیستم لودینگ دستی و مکانیکی مجاز می باشد

•           سیستم قدرتی سلاح می تواند فنرپیستون یا PCP باشد.

•           استفاده از قنداق های سفارشی یا دست ساز مطابق با تصویر زیر مجاز است 

نصب رگولاتور خارجی و داخلی ، وزنه لوله ، ایراستریپر سر لوله و پد های زیر بچه قنداق مجاز است )این تجهیزات جانبی در وزن کلی تفنگ محاسبه می شود(.

•           محدودیتی برای اندازه و حجم مخزن هوا ((air cylinder وجود ندارد. (مخزن هوای جدا از تفنگ مجاز نیست و مخزن باید یکی از قطعات سلاح و در مجموع وزن کلی آن باشد(. استفاده از مخزن دست ساز وغیر استاندارد مجاز نمی باشد.

•           استفاده از دوربین با هر بزرگنمایی مجاز است.

•           حداکثر 6.803 کیلوگرم وزن برای تفنگ به همراه متعلقات مجاز است.

•           قدرت خروجی حداکثر تا 27/12 ژول مجاز است (میانگین 3 شلیک در مسابقات داخلی ملاک قرار می گیرد)

•           فاصله تیراندازی 25 متر است.

•           کارت هدف 25 متر WRABF و سه کارت برای هر تیرانداز در مسابقه مورد استفاده قرار می گیرد.

•           زمان 20 دقیقه برای هر کارت هدف در نظر گرفته شده است.

کالیبرهای   0.177 – 0.2 – 0.22با استفاده از گیج کالیبر 0.224 .و قوانین WRABF امتیازدهی می شوند.

 

کلاس 25 متر آزاد Open :

استفاده از هر نوع تفنگ بادی با سیستم دستی یا خودکار مجاز می باشد.

 سلاح می تواند فنرپیستون یا PCP باشد.

استفاده از قنداق های اصلی یا سفارشی و دست ساز مجاز است.

نصب رگولاتور خارجی و داخلی ، وزنه لوله ، ایراستریپر سر لوله و پد های زیر بچه قنداق مجاز است.

•           محدودیتی برای اندازه و حجم مخزن هوا (air cylinder ) وجود ندارد. (مخزن هوای جدا از تفنگ مجاز نیست و مخزن باید یکی از قطعات سلاح و در مجموع وزن کلی آن باشد(. استفاده از مخزن دست ساز وغیر استاندارد مجاز نمی باشد.

•           استفاده از دوربین با هر بزرگنمایی مجاز است.

•           محدودیتی برای حداکثر وزن تفنگ به همراه متعلقات وجود ندارد.

•           قدرت خروجی حداکثر تا 45 ژول مجاز است.

•           فاصله تیراندازی 25 متر است.

•           سه کارت برای هر تیرانداز در مسابقه مورد استفاده و سنجش قرار می گیرد.

•           زمان 20 دقیقه برای هر کارت هدف در نظر گرفته شده است.

•           کالیبرهای   0.177 – 0.2 – 0.22با استفاده از گیج کالیبر 0.224 اینچ  وطبق قوانین WRABF امتیازدهی می شوند.

 

امتیازدهی در کلیه کلاس های  25 متر  ( آزاد و استاندارد) 

کارت هدف 25 متر مورد استفاده (قطع A3) که در کلیه کلاس های 25 متر آزاد ، هیوی ورمینت و لایت ورمینت (هر تیرانداز سه کارت) استفاده می شود:

 

هر کارت هدف از 25 باکس هدف امتیازی ( Scoring box ) تشکیل شده است. در داخل هر جعبه یک هدف با 6 رینگ از امتیاز 5 تا 10 قرار دارد ، تیراندازی به این اهداف به هر تعداد مجاز بوده ولی برای هرجعبه از هدف های امتیازی تنها یک شلیک مجاز است. 

امتیازدهی :

دانلود سیبل بنچ رست

 کلاس 75 یارد آزاد extreme ( این کلاس زیر نظر فدراسیون جهانی نیست واز اکستریم بنچ رست امریکا الگوبرداری شده و در ایران بسیار محبوب است) :

•           استفاده از هر نوع تفنگ بادی با سیستم دستی یا خودکار مجاز می باشد.

•           سیستم قدرتی سلاح می تواند فنرپیستون یا PCP باشد.

•           استفاده از قنداق های اصلی یا سفارشی و دست ساز مجاز است.

•           نصب رگولاتور خارجی و داخلی ، وزنه لوله ، ایراستریپر سر لوله و پد های زیر بچه قنداق مجاز است ( این تجهیزات جانبی در وزن کلی تفنگ محاسبه می شود ) .

•           محدودیتی برای اندازه و حجم مخزن هوا ( air cylinder ) وجود ندارد (مخزن هوای جدا از تفنگ مجاز نیست ومخزن باید یکی از قطعات سلاح و در مجموع وزن کلی آن باشد(. استفاده از مخزن دست ساز وغیر استاندارد مجاز نمی باشد.

•           استفاده از دوربین با هر بزرگنمایی مجاز است.

•           محدودیتی برای حداکثر وزن تفنگ به همراه متعلقات وجود ندارد.

•           قدرت خروجی سلاح محدودیتی ندارد.

•           فاصله تیراندازی 75 یارد – 58/68 متر است.

•           کارت هدف در این کلاس در اندازه 76 * 96 سانتیمتر بوده و شامل 25 هدف در پنج ردیف و 5 هدف قلق در قسمت پایینی کارت هدف است.

•           برای هر تیرانداز یک کارت هدف و 30 دقیقه زمان برای تکمیل آن در نظر گرفته شده است که این زمان شامل اهداف قلق هم می شود.

کارت هدف در این کلاس در اندازه 76 * 96 سانتیمتر بوده و شامل 25 هدف در پنج ردیف و 5 هدف قلق در قسمت پایینی کارت که با خطی از قسمت اهداف امتیازی جدا شده است می باشد 30 دقیقه زمان برای تکمیل این کارت برای تیراندازان در نظرگرفته شده است که شامل اهداف قلق هم می شود. شلیک به اهداف قلق به هر تعداد مجاز است اما تنها یک شلیک برای هر هدف امتیازی مجاز است. شلیک بیشتر از 25 شلیک مجاز به هدف های امتیازی 10 امتیاز منفی دارد.

 

امتیازدهی کلاس 75 یارد :

با توجه به متفاوت بودن کارت هدف در این کلاس با هدف کلاس 25 متر ، قوانین زیر معیار ثبت امتیاز در این کلاس می باشند :

  1. برخورد به رینگ مرکزی X محاسبه می شود.
  2. تنها شلیک هایی که به داخل رینگ هدف های اصلی برخورد کنند مورد محاسبه قرار می گیرند.
  3. برای شلیک هایی که بیرون از رینگ های امتیازی برخورد کند ، تنها 3 امتیاز محاسبه می شود.
  4. برای هر هدف امتیازی تنها یک شلیک مجاز است.
  5. برای هر شلیک بیشتر از 25 شلیک مجاز ، 10 امتیاز کسر جریمه محاسبه می شود.
  6. شلیک های انجام شده به هدف های قلق اگر از خط جدا کننده بالاتر و در بخش هدف های امتیازی برخورد کند ، به عنوان شلیک به هدف های امتیازی محاسبه می شوند.
  7. بالاترین امتیاز 250 با 25X می باشد. 

دانلود سیبل 75 یارد 

 

 تجهیزات جانبی و مشخصات 

ساچمه :

•           ساچمه های مورد استفاده باید از جنس سرب و در کالیبرهای 0.177 – 0.2 – 0.22 اینچ  باشند.

رست ها Rests :

در کلاسهای استاندارد HV  و LV رست جلو تنها باید قسمت جلویی قنداق تفنگ  بچه قنداق forearm  را پوشش دهد. رست پشتی تنها قسمت انتهایی قنداق را پوشش می دهد. هیچ کدام از دو رست نمی تواند به میز یا تفنگ یا به یکدیگر متصل باشند. هر دو بخش باید قابلیت حرکتمستقل از قسمت دیگر را داشته باشد.

الف :رست جلو Front Rest :

به طور کلی رست جلو محدودیتی از نظر وزن ، مواد ساخته شده و نوع طراحی ندارد. رست جلو باید داری بخشی به صورت کیسه شن (( sand bag با جنس نرم و انعطاف پذیر باشد . بخش جلویی تفنگ نباید با هیچ بخشی از رست به غیر از کیسه شن مذکور تماس داشته باشد به طوریکه پایین بچه قنداق باید با بخش بالایی کیسه شن ( sand bag ) برخورد داشته باشد.

رست جلو می تواند دارای تنظیمات حرکتی عمودی و افقی (vertical and horizontal ) با هر نوع عملکردی باشد.

ب: رست پشتی Rear Bag :

رست پشتی می تواند یک کیسه و یا مجموعه ای از کیسه های حاوی شن یا ماسه باشد. کیسه پشتی در صورتی که تنظیم کننده عمودی یا افقی نداشته باشد ممکن است شامل یک ارتفاع دهنده عمودی   vertical spacer  نیز باشد. ارتفاع دهنده عمودی مورد استفاده نمی تواند دارای برجستگی هایی برای اتصال به بخش بالایی میز بوده و همچنین نمی تواند متصل به کیسه شن باشد. ارتفاع دهنده ها می توانند از جنس چوب یا لاستیک باشند.

ج : کیسه شن Sand Bag :

کیسه های شن باید از جنس چرم یا الیاف پارچه و از شن پر شده باشند. کیسه باید انعطاف پذیر باشد و قطر شن های داخل آن نباید از 3 میلی متر یا 0.12 اینچ بیشتر باشد. تنها در قسمت کف میتوان برای افزایش پایداری کیسه از شن های درشتتراستفاده کرد. استفاده از کیسه هایی که از چرم خشک و ضخیم، پلاستیک یا چوب با پوشش چرم ساخته شده اند مجاز نیست. میتوان در سطح کیسه ها از موادی استفاده کرد که جلوی سر خوردن و لغزیدن کیسه را میگیرند.

میتوان برای ثابت کردن سلاح تالک یا مواد و نوارهای ضد لغزش به کار برد.

نکته : در کلاس های آزاد (open) محدودیتی برای نوع رست و یک تکه بودن آن (متصل بودن رست جلو و عقب) وجود ندارد اما همچنان قفل نمودن سلاح داخل رست غیر مجاز و = DQ می باشد (قوانین بخش مهار سلاح در بند بعدی شامل کلاس آزاد نیز می گردد) .

 

مهار تفنگ:

در حین رقابت (در همه کلاسهای آزاد و استاندارد بجز 75 یارد اکستریم هیچ شرکت کننده ای مجاز به قفل نمودن سلاح داخل رست از طریق فک رست یا هر روش دیگری نیست و این اقدام در صورت تایید داوران منجر به DQ (سلب صلاحیت از ادامه مسابقه) می گردد .

زمانی که تفنگ بر روی رست جلو یا پشتی قرار دارد نباید با بالا آوردن تفنگ توسط داور، رست ها نیز همراه با تفنگ بالا بیایند. تفنگ بوسیله گیره رست می تواند بسته باشد البته به طوری که حرکت جلو و عقب داشته و باعث مهار تفنگ نشود.

رست جلو یا پشتی نباید جلوی لگد و پس زنی تفنگ را بگیرند لذا هر لحظه ای که داور جهت تست ریکویل و آزاد بود حرکت سلاح روی رست به تیرانداز فرمان جدا شدن از سلاح را صادر نماید ، تیرانداز پس از شلیک (در صورت لود بودن سلاح ) باید از سلاح جدا شود (بدون دستکاری در تجهیزات) و امکان تست را برای داور مهیا نماید.   اتصال تجهیزات رست به میز مجاز نمی باشد.

کپسول هوا برای شارژ تفنگ :

کپسول های مورد استفاده برای شارژ تفنگ های بادی باید از نظر استفاده ایمن باشند. ( تاریخ انقضای معتبر و مشخص روی کپسول ها درج شده باشد و همچنین فشار کاری شیر و بدنه یکی باشد ). ایمنی کپسول ها توسط افسر بازرسی تجهیزات در زمان تعیین شده برای بازرسی تجهیزات تیرانداز مورد ارزیابی قرار گرفته و تایید می شود.

تست کرنوگرافی :

تمامی سلاح های مورد استفاده تیراندازان قبل از مسابقه توسط افسر بازرسی تجهیزات از نظر سرعت خروجی اعلام شده برای هر کلاس و با استفاده از دستگاه کرنوگراف مستقر در محل بازرسی مورد آزمایش قرار می گیرند.

قوانین فدراسیون جهانی بنچ رست (WRABF)